Kunst en wetenschap als de valuta van het verlangen
Blogpost (Dutch) about DEAF2012 by John de Weerd.
Freerk Wilbers: Ben vrijwilliger voor het festival... wat eigenlijk voornamelijk bestaat uit klusjesman zijn ☺ Maar krijg ook wat mee van het programma. Interessant hoe heel hard wordt gezocht naar wat technologie nu eigenlijk voor iets is. Voor ‘ons ingenieurs’ leek dat zo eenduidig.. donderdag om 18:36 Vind ik leuk. Zo begon mijn gesprek met ingenieur Freerk Wilbers, die zich op de TU Delft heeft gespecialiseerd in robotica.
Zogenaamd wetenschappelijk
Freerk infiltreerde in het festival als vrijwilliger. Ik ontmoet hem in het Gouvernetheater, waar hij door de organisatie is naartoe is gestuurd om te flyeren voor de tentoonstelling. Ik vraag hem tijdens ons gesprek of hij van de tentoonstelling genoten heeft. “Ik vind het lastig om het écht te ervaren omdat ik kritisch ben op de technologie die wordt toegepast. Misschien moet ik mijn wetenschappelijke achtergrond laten varen. Desondanks word ik afgeleid door alle zogenaamde wetenschappelijkheid waarmee veel werken in de tentoonstelling omgeven zijn.”
Amateuristisch
“Eigenlijk zijn de wereld van de robotica en die van technologische kunst heel vergelijkbaar,” beweert hij. “Robotica is een heel nieuw veld. Dat levert een mix van serieuze wetenschappers en enthousiaste amateurs op. Omdat het zo’n nieuw en betrekkelijk klein veld is, is er ruimte voor amateurisme.” Hij stoort zich aan de knullige en onwetenschappelijke manier waarop technologie vaak wordt benaderd in de kunst.
Enge Robot
We drinken nog een biertje, Freerk is op dreef. “Veel kunst die hier te zien is pretendeert de cutting edge van de technologie te zijn, terwijl veel ervan achterhaald is. Kweekvlees was tien jaar geleden nieuws in de wetenschap, maar is nu pas doorgedrongen in de kunst, waar het als heet hangijzer wordt gezien. Je ziet in veel kunstprojecten die angst voor technologie weerspiegeld. Alsof technologie onze wereld komt overnemen. Ik vind dat onterecht." 15 Minutes of Biometric Fame van Marnix de Nijs stuit hem daarom tegen de borst. “Het is precies zo’n object dat zegt: Ik ben een enge robot op rails en waarschijnlijk heel gevaarlijk."
Valuta van het verlangen
"Kunst en wetenschap zijn de valuta van ons verlangen. We gebruiken ze als tool om onze dromen mee uit te drukken en te verwezenlijken. Technologie heeft geen eigen wil, of visie. Facebook zorgt er niet voor dat onze sociale contacten afnemen. Onze sociale contacten namen af, daarom hebben we Facebook gemaakt.”
Het werk ‘Open Sailing’ van Protei kan hem wel bekoren. “Hun aanpak is echt community based. Het is een hele non-traditionele benadering van engineering, maar het werkt voor hen. Ze hebben een heel goed idee over hoe ze het willen aanpakken. Ook technisch. De wetenschap is in zijn eenvoud al betoverend mooi. Dat laat dit werk zien. Laten we het weer over onze verlangens hebben en die zonder al teveel drama proberen te vertellen.”
