Hello world! Thoughts on the SoftSite Project

Essay of Lars Spuybroek on the SoftSite project (1996).

Thoughts on the SoftSite Project

NOX: SoftSite (preview)

I.
Why this curious necessity to move architecture onto the Net? Why freeze the meta-stability of "virtual communities" in metaphors of space that are nothing but electronic extensions of a lethal suburbanism? All this pseudo architecture in cyberspace is nothing but an electronic placebo against space sickness, not unlike Raymond Loewy"s erstwhile suggestion to install floors and ceilings in the Apollo space capsules. And if the "infobahn" is an analogy of the "autobahn", this certainly goes for the consequences as well. The network of the automobile dislodged the continuity of public space and couldn"t have resulted in anything but a subterranean recycling of inner city cosiness in the form of shopping malls to replace the 19th century squares and boulevards. In the same way, the Net is now adding extensions such as digital bars, agoras, campuses etcetera. Classicism will forever remain the running gag of the history of architecture.

Why move the hardware of an obsolete system (that is also based on gravity and perspective) onto the Net, when we could just as well move the "software"-architecture of the Net into the physical city? We only think we need a structure for the Net that disciplines behavior by fixating place and form. Couldn"t we instead long for a non-linear relationship between behavior and form? Can we imagine a book which changes by the way it is read? Can we envision an environment or information structure which changes by the way it is used? Where the architecture would react with its own behavior to behavior and events? - beyond the mental air-conditioning of user-friendliness, comfort and intuitive interfaces. In any case this would redefine the word "netsurfing": instead of loitering about in a hierarchically subdivided information environment riddled with road signs, we would find ourselves in a constantly changing, fluid environment where the horizon shifts; an environment demanding constant reorientation.

II.
On the DEAF96 website all the information about the festival can be found, but visiting this site is in itself information as well: series of changing visitor numbers in constantly changing combinations. The idea of SoftSite is to instantly convert this numeric "behavior" through a central computer into different shapes. These shapes show analogies with the geometry of skyscrapers: a three-dimensional line along which the floors are stacked. But SoftSite uses horizontal, soft skyscrapers whose spines are controlled by activities on the Net, allowing these softscrapers to twist and turn and grow, and adapt ever new geometries. These two will be displayed on both public media: the Internet and the public space of the city of Rotterdam. On the website as an image that functions as a constantly changing interface and on the "Schouwburgplein" as a projection. This projection will start with a familiar image of Rotterdam and over a period of two weeks this animation will show the city being displaced by a completely new fabric of softscrapers. Every participating artist or group of artists will be given their "own" softscraper by the website, with its own characteristics. Some will twist easier than others, some will only grow longer, while others still will be better at cloning themselves. All this is not exclusively controlled by Net behavior, the three-dimensional model also has a behavior of its own. This enables the softscrapers to establish their own links with other "artists" on this site, and this will be reflected in the interface of the DEAF96 site. The transformations of this soft matter that is created will be rendered by the computer at regular intervals. A projection system will display them on the front of the Pathe Cinema at the Schouwburgplein. After the two weeks of the festival this will result in a computer file of over 30.000 images, an animation of roughly half an hour. A new city will be established where the behavior of people will instantly create new softscrapers, a city without streets OR buildings, without form OR information, where living, active structures are the result of life in SoftSite. And vice versa.

The evolution of softscrapers affects the interior of the website, and behavior within the website affects the softscraper"s behavior, of which only the outer manifestation is being projected. The one is always the environment of the other, and the surface of the one is always the other one"s interface. Every softscraper is nothing but a three-dimensional datasuit for masses of (bodyless) people in ever changing numbers, bringing them into contact with new information all the time. People with light-sensitive skins on which information condensates.

III.
Why again create an architecture that separates here from there, private from public, interior from exterior, city from countryside, center from perimeter, or, even more extreme: wall from floor, elevation from floor plan, building from traffic, envelopment from event or even gravity (vertical) from perception (horizon)?

SoftSite merges the communication and traffic based (horizontal) network with the concentration and storage based (vertical) skyscraper. Imagine a melted down Manhattan where skyscrapers crawl on the ground to continually estab-lish new connections, new clusters of meta-stable matter which is constantly being informed by acts and actions.

An architecture that does not envelop events but which itself acts, and whose changing geometry is directly linked to behavior; where the human body in its unstable agility defines a space and extends its skin to be its environment.

A labyrinthine space with traits of subterranean systems, where the ground is all around, not just below, no longer referring to the vertical axis of gravity, but whose trajectory (motorial axis) is its unmediated object. This is not an architecture where floors do nothing but endlessly underline the horizon and where Cartesian geometry does nothing but discipline the body in low resolution and sort it according to function, but an architecture where behavior informs form and where form informs behavior in a dynamic and interactive relationship.

 

Dutch Text / Nederlands

Vanwaar die merkwaardige noodzaak de architectuur te verplaatsen naar het Net? Waarom de metastabiliteit van 'virtuele gemeenschappen' bevriezen in ruimtelijke metaforen, die niets anders zijn dan elektronische extensies van een dodelijke voorstedelijkheid? Al deze pseudo-architectuur in cyberspace is toch niets anders dan een elektronisch placebo tegen ruimteziekte, vergelijkbaar met het voorstel destijds van Raymond Loewy om in de Apollo-capsules vloeren en plafonds aan te brengen. En als toch al de 'infobahn' met de 'autobahn' wordt vergeleken, dan geldt dat vast en zeker ook voor de gevolgen. Het netwerk van de auto ontzette het continuüm van de openbaarheid en kon ter vervanging van de 19e-eeuwse pleinen en boulevards in niets anders resulteren dan het ondergronds recyclen van binnenstedelijke gezelligheid in de vorm van shopping malls. Precies zo breidt het Net dit nog eens uit met digitale cafeetjes, agora's, campussen, et cetera. Het classicisme blijft voor altijd de running-gag van de architectuurgeschiedenis...Waarom zouden we de hardware van een verouderd (en mede op zwaartekracht en perspectief gebaseerd) systeem verplaatsen naar het Net, als we net zo goed de 'software'architectuur van het Net naar de fysieke stad kunnen verplaatsen? We denken voor het Net een opbouw nodig te hebben die door het fixeren van plaats en vorm het gedrag disciplineert. Zouden we in plaats daarvan kunnen verlangen naar een niet-lineaire relatie tussen gedrag en vorm? Kunnen we ons een boek voorstellen dat verandert door de wijze waarop het gelezen wordt? Kunnen we ons een omgeving of informatiestructuur voorstellen die verandert door de wijze waarop ze gebruikt wordt? Waar de architectuur op het gedrag en de gebeurtenissen zou reageren met eigen gedrag? - buiten de mentale airconditioning van gebruiksvriendelijkheid, comfort en intuitieve interfaces. Dit zou in ieder geval een andere lading geven aan de term 'netsurfen': in plaats van een beetje rond te slenteren in een hiërarchisch vertakte (informatie)omgeving, met de ene bewegwijzering na de andere, zouden we ons in een steeds veranderende en vloeibare omgeving bevinden, waar de horizon zich verplaatst en een constante heroriëntatie verlangd wordt... Waarom zouden we nog een architectuur maken die hier scheidt van daar, privé van publiek, interieur van exterieur, stad van land, centrum van periferie, of nog extremer: wand scheidt van vloer, opstand van plattegrond, gebouw van verkeer, omhulling van gebeurtenis, of zelfs zwaartekracht (verticaal) van waarneming (horizon)?

Op de website van DEAF96 is alle informatie over het festival voorhanden, maar het bezoeken van deze site is tevens informatie: reeksen veranderende bezoekersaantallen in continu wisselende verhoudingen. SoftSite heeft als uitgangspunt dit numerieke 'gedrag' via een centrale computer direct tot verschillende vormen om te rekenen. Vormen, die analogieën vertonen met de geometrie van de wolkenkrabber: een driedimensionale lijn waarlangs de verschillende verdiepingen worden gestapeld. Alleen wordt hier in SoftSite uitgegaan van horizontale en zachte wolkenkrabbers. Hiervan wordt de ruggegraat aangestuurd door de activiteiten op het Net, zodat de verschillende SOFTSCRAPERS kunnen kronkelen en groeien en steeds nieuwe geometrieën aannemen. Deze twee zullen op beide publieke media, het Internet en de openbare ruimte van de stad Rotterdam, te zien zijn: op de website als beeld dat dienst doet als steeds veranderende interface en op het Schouwburgplein als projectie. Deze begint met een beeld van Rotterdam zoals we dat kennen, vervolgens zal deze stad in twee weken tijd vervangen worden door een compleet nieuw weefsel van softscrapers. Elke deelnemende kunstenaar(sgroep) aan DEAF96 krijgt via de website zijn 'eigen' softscraper toebedeeld met eigen kenmerken. Sommige kronkelen makkelijker dan andere, sommige groeien alleen in de lengte, terwijl andere weer beter zijn in klonen. Het geheel wordt niet alleen aangestuurd door het gedrag op het Net; het driedimensionale model vertoont zelf ook gedrag. Dit maakt het mogelijk dat de softscrapers zelf ook nieuwe verbindingen tussen de verschillende 'kunstenaars' op deze site kunnen creëren, iets dat op de interface van de DEAF96-site te merken zal zijn..De transformaties van de ontstane zachte materie zullen in gekozen regelmatige intervallen door de computer worden getekend. Via een projectie worden deze zichtbaar gemaakt op de buitengevel van de Pathé-bioscoop op het Schouwburgplein. Na twee weken festivalperiode zal dat een computerbestand opleveren van meer dan 30.000 beelden, een animatie van ongeveer een half uur. Er ontstaat een nieuwe stad waar het gedrag van de mensen direct nieuwe softscrapers oplevert, een stad waar geen straten OF gebouwen meer zijn, een stad waar geen informatie OF vorm meer is, maar waar levende actieve structuren het gevolg zijn van het leven in SoftSite. En andersom. De evolutie van softscrapers heeft gevolgen voor het interieur van de website, en het gedrag hierbinnen heeft gevolgen voor het gedrag van de softscrapers, waarvan alleen de buitenkant wordt geprojecteerd. De een is steeds de omgeving van de ander, en het oppervlak van de een steeds de interface van de ander. Elke softscraper is niets anders dan een driedimensionaal datasuit voor in grootte steeds wisselende massa's (lichaamloze) mensen dat hen steeds met andere informatie in contact brengt. Mensen met lichtgevoelige huiden waar de informatie op neerslaat.

Met SoftSite wordt het op communicatie en verkeer gebaseerde (horizontale) netwerk versmolten met de op concentratie en opslag gebaseerde (verticale) wolkenkrabber. Stellen we ons een gesmolten Manhattan voor, waar wolkenkrabbers over de grond kruipen om continu nieuwe verbindingen aan te gaan, nieuwe clusters van metastabiele materie die continu wordt geïnformeerd door handelingen en acties. Geen architectuur die gebeurtenissen omhult, maar die zelf actie is, waarvan de veranderende geometrie direct gekoppeld is aan het gedrag, waar het menselijk lichaam in zijn instabiele beweeglijkheid een ruimte definieert, en zijn huid uitbreidt tot omgeving. Een labyrintische ruimte, met kenmerken van ondergrondse stelsels, waar de grond rondom is en niet beneden, waardoor niet meer gerefereerd wordt aan de verticale as van de zwaartekracht, maar waarvan het traject (de motorische as) direct het object vormt. Dit is geen architectuur waarvan de vloeren niets anders doen dan het eindeloos onderstrepen van de horizon en waarvan de Cartesiaanse geometrie niets anders doet dan het lichaam in grove resolutie te disciplineren en te sorteren naar functionaliteit, maar een architectuur waar het gedrag de vorm informeert en waarvan de vorm het gedrag informeert, in een dynamische en interactieve relatie.

 

 

Document Actions
Mailinglist: Subscribe to the English or Dutch version.

Follow usfacebook_16.png twitter_16.png youtube_16.png Favicon Vimeo googleplus
Related Items
SoftSite

Web project (1996) by NOX for the V2_website, presented at DEAF96.

konsum.net

konsum.net by mamax was in 1996 a server for art projects.

Gaza Checkpoint

Gaza Checkpoint (1998) is a photo-essay by Horit Herman-Peled.

Bosnia

"Bosnia" (1998) is a hypermedia photo-essay by Gilles Peress.

Merz

Merz (1993-1996) was a prototype system for knowledge visualization and personal information ...

Zerberus

Zerberus was a, now discontinued, mail and news application.

Idea Futures

"Idea Futures" by Robin Hanson is a collection of ideas in the WWW, a betting market on important ...

Jaanis Garancs

Jaanis Garancs (LV) is a media artist and consultant.

Maurizio Lazzarato

Maurizio Lazzarato (FR) is a sociologist, philosopher and writer.

DEAF96 Program Booklet

Program booklet for DEAF96, Digital Territories (1996).

The World Generator

"The World Generator" (1996) is an interactive 3D work by Bill Seaman.

3DAM

"3DAM" (1996) was a 3D project by Zvonimir Bakotin.

Joram Kroon

Joram Kroon a.k.a. Prace (NL) is a composer and producer.

Moscow WWWArt Centre

An initiative of Alexei Shulgin Moscow WWWArt Centre (1995) was an online arts gallery.

Natural Selection

"Natural Selection" is a project by Graham Harwood and Matthew Fuller (1996).

Bumperband On-line

Bumperband On-line (made by Ed Bezem and Pieter Jongelie) is the title of an installation that was ...

more ...
 
Personal tools
Log in