35
years
v2_
 

Salon des Ombres

"Salon des Ombres" (1996) is a portraiture installation by Luc Courchesne.

Salon des Ombres

Salon des Ombres; photo: Jan Sprij

The art of portraiture has a long tradition. A portrait shows the characteristics of a person often in relation to relevant surroundings or objects. The installation Salon des Ombres portrays four people by means of statements, gestures and facial expressions that are characteristic of them. These 'dynamic portraits' engage in conversation amongst themselves. The portraits have each been placed at the sides of a quadrangle. Having positioned himself between them the visitor can join the conversation. By choosing from a number of possible questions a 'dialogue' takes place between the visitor and one of the characters.

If interest is shown, this visitor can be introduced to the other virtual characters and a group conversation may follow. The contents of this conversation also changes in the course of the encounter and gradually leads to drama and existential crisis with the virtual characters. The visitor then has a choice: he can either help the virtual characters or just leave them to their fate. The 'conversation' between visitor and virtual character is based on the forms of dialogue and social behaviour which are common to Western culture. The development of events takes place in the virtual world and because the four virtual characters actually speak and the visitor interacts with them through text there is some similarity with the theatre. The statements of the four about their virtual world, combined with their sensomotor framework, mark the opposition between the two worlds.

The visitor is asked to reflect on what binds him to the other, on which ever side of the boundary this other may be. The multitude of opinions about the foundations of humanity and the diversity of ideas about cyberspace render a portrait of our times.


Nederlands

Het portretteren kent een lange traditie. Een portret toont de karakteristieken van een persoon, vaak in relatie tot een relevante omgeving of voorwerpen. De installatie Salon des Ombres toont portretten van vier personen, die geportretteerd zijn door middel van karakteristieke uitspraken, gebaren en mimiek. Deze 'dynamische portretten' voeren onderling een gesprek.

De portretten staan ieder aan een van de zijden van een vierhoek opgesteld. Daartussen staand kan de bezoeker deelnemen aan dit gesprek. Vanaf deze plek kan de bezoeker deelnemen aan dit gesprek; door een keuze te maken tussen een aantal vragen ontstaat er een 'dialoog' tussen hem en een van de virtuele personages. Het gesprek kan zich beperken tussen de bezoeker en een van de personages. Indien men blijkt geeft van belangstelling kan deze de bezoeker voorstellen aan de andere virtuele personages en kan er een groepsconversatie ontstaan. Ook de inhoud verandert in de loop van het gesprek en ontwikkelt zich geleidelijk tot een steeds groter drama en een existentiële crisis bij de virtuele personen. Dan wordt de bezoeker voor de keus gesteld: of de virtuele personen te helpen, of ze aan hun lot over te laten.

Het 'gesprek' tussen de bezoekers en de virtuele personages is gebaseerd op de dialoogvorm en sociaal gedrag, zoals deze in de westerse wereld bekend zijn.

De ontwikkeling van de gebeurtenissen vinden plaats in de virtuele wereld en doordat de vier virtuele personages spreken en de bezoeker via tekst deelneemt aan de interactie is er een verwantschap met theater. De uitdrukkingen van de vier over deze virtuele wereld en hun sensomotorische schema markeren de oppositie tussen de twee werelden. De bezoeker wordt gevraagd te beschouwen wat hem verbindt met een ander, aan welke zijde deze zich dan ook bevindt.

De pluraliteit van opvattingen over de grondvesten van de mensheid en de heterogeniteit van ideeën over cyberspace leveren een portret van deze tijd op..

Document Actions
Document Actions
Personal tools
Log in