Super Eva

"Super Eva" (2001) is a dance piece for man & machine.

Super Eva

Super Eva; documentation still

This piece was developed through the Synergy workshop in a collaboration with Dansgroep Krisztina de Châtel, dancer Eva Maria Christ, Marnix de Nijs, Edwin van der Heide and V2_Lab (specially Stock and Simon de Bakker).

Marnix de Nijs developed this piece in a workshop at Krisztina de Châtel dance group, together with dancer Eva Maria Christ and Edwin van der Heide. For this production, Nijs built a mechanical dance partner: an interactive object rotating on its axis in the form of a rubber cushion of 2 to 2.5 metres, whose movement and sound can be manipulated. By making use of various sensor techniques, the position of the dancer in the space and in the vicinity of the object is captured. Through pressure sensors, the intensity of the physical contact with the pillow is measured. The dancer interacts with both the seductive as the dangerous aspects of the rotating machine that (un) predictable responds to her movements.

Concept and realization by Marnix de Nijs.
Development: V2_Lab: Stock & Simon de Bakker

See also the video interviews with Marnix de Nijs and Edwin van der Heide here.

Super Eva is a dance piece for man and machine (2001) from V2_ on Vimeo.

 


Nederlands / Dutch text

Een Dansstuk voor mens en machine van mediakunstenaar Marnix de Nijs en danseres Eva Maria Christ (later) Nono van Dansgroep Krisztina de Châtel.

De productie is een herziene en uitgewerkte versie van het veelbelovende Super Eva, dat De Nijs dit voorjaar in workshopverband bij Dansgroep Krisztina de Châtel ontwikkelde, samen met danseres Eva Maria Christ. Voor deze workshopproductie bouwde De Nijs een mechanische danspartner: een interactief object in de vorm van een om zijn as draaiend rubberen kussen van 2 bij 2,5 meter, waarvan beweging en geluid kunnen worden gemanipuleerd. Door gebruik te maken van diverse sensortechnieken wordt de positie van de danseres in de ruimte en in de nabijheid van het object bepaald. Het kussen functioneert, in de herziene versie, niet alleen als ‘stootwand’, maar ook als ‘springkussen’. Met behulp van druksensoren wordt de hevigheid van het fysieke contact met het kussen gemeten. De danseres speelt met zowel de verleidelijke als de gevaarlijke aspecten van de vervaarlijk ronddraaiende machine die — soms voorspelbaar, soms onberekenbaar — op haar bewegingen reageert.

Concept en uitwerking: Marnix de Nijs  Première: 6 oktober 2001, Artifort gebouw, Maastricht.

Document Actions
Document Actions
Personal tools
Log in