35
years
v2_
 

I rip you, you rip me

A three-day workshop at V2_, followed by a concert at Nighttown, a program initiated by Ben Schot and Ronald Cornelissen. I rip you, you rip me, which focused on the radical and psychedelic counterculture of Detroit in the late sixties, early seventies, used the example of artists Mike Kelley, John Sinclair, Jim Shaw and Cary Loren.

I rip you, you rip me

Devil's Robot Birthday (video still)

7
 
Jun 1998
 - 
12
 
Jun 1998
 
location: V2_ / Nighttown, Rotterdam

Als onderdeel van het programma I rip you, you rip me dat in verschillende instellingen (Booijmans Van Beuningen, Nighttown, CBK, V2) in Rotterdam gerealiseerd werd, vond een workshop plaats waaraan vele Rotterdamse en nationale kunstenaars en muzikanten aan deelnamen. Deze workshop werd gehouden in de ruimten van V2_ en met ondersteuning van V2_Lab. Het totale programma bestond uit een expositie, een workshop en een concert/performance in Nighttown. Het initiatief voor dit programma lag bij de Rotterdamse kunstenaars Ben Schot en Ronald Cornelissen, die de workshop organiseerden. Het programma werd ondersteund door de CBK (Centrum Beeldende Kunst Rotterdam).

Centraal in dit programma stond het werk en leven van de uit Detroit (US) afkomstige kunstenaars en muzikanten John Sinclair en Mike Kelly.

Voor de workshop waren 22 kunstenaars, muzikanten, theoretici van de Erasmus universiteit en theatermakers uitgenodigd om samen met Mike Kelley (US ex MC5), Jim Shaw (US) en Cary Loren (US) een programma te ontwikkelen dat op 12 juni als onderdeel van een optreden van MC5 gepresenteerd werd.

De inhoud van de workshop richtte zich op het jaren zestig fenomeen waarin beeldende kunst en muziek met elkaar vermengd werden door bands als de Stooges en MC5. Het multidisciplinair samenwerken stond centraal in de workshop.

De workshop richtte zich op de vraag hoe Sinclair en Kelly ooit hun weg vonden in de rusteloze cultuur van Detroit, die zich na de rassenrellen van 1968 zou opsplitsen in een aantal subculturen, die al dan niet in samenwerking of in overleg met elkaar een tegenwicht in de disciplinemaatschappij (de wereld als een fabriek, die de loopbaan van mensen stap voor stap stuurt en voorziet in hun verzorging en ontspanning) vormden. Zou je de samenhang van groepen, die zich tegen die overheersende cultuur keerden, een 'scene' mogen noemen? Zo ja, welke hoedanigheden kenmerkten die scene? En was de intermedialiteit (waarvan in Detroit al vroeg sprake was) een middel tot een doel (de vorming van een pluriforme tegencultuur) of bestond/ontstond er een bewustzijn dat de kruising van media op zichzelf al 'politiek' mocht heten (onderbreking van de discipline van één medium door die van een ander medium, waardoor reflectie ontstaat)?

Vanuit ditzelfde historisch perspectief zouden de posities van de huidige subculturen in ogenschouw genomen kunnen worden. Subculturen zijn er immers nog steeds, ogenschijnlijk niet meer gebaseerd op een praxis (handelen vanuit een zelfbewustzijn als sociaal-culturele eenheid), die is gericht tegen een discipline-maatschappij, maar op bedrijfsvoering binnen een bedrijfsmatig georganiseerde maatschappij. Als 'representaties' van levensstijlen en consumptiegedrag worden deze subculturen door hun sociale omgeving aangesproken en gecontroleerd op een 'corporate identity'. Zijn subculturen dan louter 'toonbeelden' of uitstalkasten voor consumptie en amusement? Of zijn er nog subculturen die zich baseren op praxis? Of die zich keren tegen de controlemaatschappij?

 

A short video-documentary of this event is available at www.arttube.nl/nl/Boijmans/Trip_Back_In_Time#.UcCBZNXCS70

Document Actions
Document Actions
Personal tools
Log in