Manifestation for the Unstable Media 5

The theme and title of the fifth Manifestation for the Unstable Media (1993) was "The Body in Ruin".

Manifestation for the Unstable Media 5

Stelarc: Amplified Body (1993)

30
 
Sep 1993
 - 
9
 
Oct 1993
 
10:00 to 23:00
location: V2_ Muntelstraat - Den Bosch, Muntelstraat 23

Text from programme booklet

This year heralds the event's fifth edition. The festival is concerned with art in relation to our technological society. In recent years the body appears to have become more elemental to our society. From the ideal, glistening muscular body, sweating between stell torture instruments for body-building to the travelling body that wanders through a network of electronic connections utilising computer and modem.

Hardly surprising, the body is shaken about in cars; shot into the air with aeroplanes and rockets; organs are taken out and put in at the slightest hint of failure, and in the future intelligent minirobots will perform spontaneous operations whenever danger lurks within the body. This body is subjected to manifold extremities that have sprung forth from extreme mechanisation and electrofication of our society, in which speed has increased to such an extent that it leads to hyperventilation and technological wild growth with surprising and often bizarre results.

 

Text from 2006-archive

The human body is subject to devaluation and even becomes problematic once viewed within the framework of our technological culture. In the fifth (and last) 'Manifestation for the Unstable Media' the decline of the body is viewed from an interdisciplinary angle whereby important developments in the research of the (social) sciences were linked with current developments in the arts.

 

Excerpt from the programme booklet (Dutch text)

Stond tot voor enkele decennia het lichaam model voor de machine die vervelende handelingen (monotoon werk) van ons kon overnemen, dan zijn we nu aangeland in het stadium dat de moderne machine model is geworden voor het lichaam. Het lichaam wordt langzamerhand uitgebreid met prothesen die de functies van het lichaam moeten verbeteren. Zo ben je zonder auto altijd te traag en te laat, ben je zonder telefoon een Robinson Crusoe in de grote stad. De prothese dient niet uitsluitend als vervanging van een haperend lichaamsdeel, maar veeleer als een uitbreiding van het lichaam waar het aan bevestigd wordt. De machine als prothese wordt steeds meer een afspiegeling van onze domen en verlangens, een afspiegeling van onze geestelijke wereld, hierbij blijft hetlichaam de spil waar alles om draait. Niet enkel de fysieke aspecten van het lichaam, maar het lichaam als concept komt hier aan de orde, deze hernieuwde interesse in het lichaam ontstaat dus ook omdat we de machine optimaal willen verbinden met het lichaam. Naar mate de technologie ons lichaam verder binnendringt worden we steeds meer cyborgs. De mens neemt de evolutie zelf ter hand.Verdwijnt het lichaam nu? Is een proces van verval ontstaan door de binnendringende technologie? De stelling dat het lichaam in traditionele zin aan het verdwijnen is, weerspiegelt zich sterk in de kunstproduktie op dit moment, waar men steeds meer kunstwerken ziet die alleen als videoprojectie of hologram bestaan. Wat hier ter discussie staat is o.a. de uniciteit van het kunstwerk, de stabiliteit van het kunstwerk, de sublimiteit van de kunstenaar in relatie tot de technologie en het lichaam en de veranderende dynamische processen die hiermee gepaard gaan.

 

The Body in Ruin (1993-94) from V2_ on Vimeo.

Document Actions
Document Actions
Personal tools
Log in