Wiretap 2.09 - 'Webbed Workspaces and Artist Programmers'.
Part of DEAF96, this Wiretap presented projects by Michael Century, Margarete Jahrmann, Stuart Rosenberg, Bill Seaman/Gideon May, Walter van der Cruijssen, and Masaki Fujihata. It finished with "Killcola Ultralight."
The electronic networks are increasingly used as interactive, multi-user and translocal workspaces. They are discovered by artists for their own projects, as spaces for developing and elaborating projects as well as for the presentation of their collaborative efforts. The notions of interconnectivity, of distributed artistic work and of collective creativity are taking on an aesthetic dimension.
This Wiretap program brought together a number of artists who were working on the construction of workspaces on the Internet, and were building up toolboxes for net activities. Artists who were more generally using the Net, and especially the World Wide Web, as their artistic environment. The afternoon was concluded with the Killcola Ultralight performance by The Institute of Affordable Lunacy I.B.W. (NL), in which a physical link was forged between the virtual world of the Net and the dramatic world of reality.
Participants
Andreas Broeckmann
Michael Century (CAN): Merz - http://merzbau.citi.doc.ca/merz/merz.html
Margarete Jahrmann/Max Moswitzer (AT): Konsum - http://www.mamax.co.at
Stuart Rosenberg/Jo Seiler (DE): West Bank Industries - http://www.westbank.org
Bill Seaman/Gideon May (US): The World Generator.
Walter van der Cruijssen (NL, Desk.NL)
Masaki Fujihata (JP, Global Interior project).
Also
included in the WWW exhibition are projects by the Instituut voor
Betaalbare Waanzin IBW (NL) - http://www.dse.nl/ibw/, and by Debra
Solomon (NL): Images (larger than) 1:1-
http://www.xs4all.nl/~dsolomon/..
Dutch text / Nederlands
In het Wiretap 2.9 programma Webbed Workspace & Artist Programmers, wordt gediscussiëerd over de ontwikkeling van electronische netwerken als non-lokale omgevingen voor kunstpraktijk/beoefening.
De recente technische ontwikkelingen op het World Wide Web bieden kunstenaars niet alleen de gelegenheid om werk te presenteren dat met andere media is gemaakt of om gebruik te maken van de multimedia-faciliteiten van het Web in interactieve hypertekst-omgevingen. In combinatie met andere protocollen van electronische netwerken wordt het Net steeds meer benut als een multi-user en translokale werkruimte waarbinnen kunstenaars kunnen samenwerken zonder dat zij op dezelfde plek hoeven te zijn. Er ontstaat met betrekking tot de kunstpraktijk een nieuw paradigma gebaseerd op begrippen als interconnectiviteit, verspreide kunstprojecten en collectieve creativiteit...Een soortgelijke ontwikkeling is zichtbaar bij een ander nieuw medium voor kunst, de CD-ROM. Deze wordt gebruikt om tentoonstellingen en kunstwerken te documenteren en voor echte CD-ROM-projecten, maar de interessantste toepassingen bestaan op dit moment uit gereedschapskisten en niet zozeer uit kant en klare producten. Eerder aansluitend op de traditie van interactieve spelletjes dan op die van individueel geconcipieerde kunstwerken, wordt hier de gebruiker uitgenodigd om te mengen en te 'scratchen', en het materiaal in steeds nieuwe combinaties te ordenen. Om de ingebouwde beperking van de CD-ROM als een 'read-only'-medium te omzeilen (waardoor de vrees bestond dat de CD-ROM het zou afleggen tegen veel flexibeler netwerkmedia) is er nu software ontwikkeld waardoor CD-ROMs kunnen worden gekoppeld aan Websites en andere 'live' media. Hierdoor worden de grote opslagcapaciteit en snelheid van de CD-ROM gekoppeld aande interactiviteit en onvoorspelbaarheid van gebruikerscollectieven die in netwerken verbonden zijn.
Een belangrijke vraag die rond deze 'net-werkruimten' en interactieve instrumenten speelt, is hoe specialistisch deze zullen worden, en hoe gladjes of hoe ruw hun interfaces zullen zijn. Vijftien jaar na de uitvinding van de PC duikt het probleem van 'computer-geletterdheid' weer op, ditmaal als de vraag of kunstenaars zelf moeten kunnen programmeren en op welk niveau de gebruikers in staat moeten zijn en gesteld moeten worden om te communiceren met de computer en met de software die ze gebruiken, of ze nu een spelletje spelen, een kunstwerk onderzoekend bekijken of het Net als werkruimte gebruiken...De WWW-expositie in de DEAF96 Digital Dive en de informele workshops die door deelnemers worden gehouden, richten zich op projecten waarin kunstenaars, veelal in samenwerking met programmeurs, proberen om instrumenten en intelligente omgevingen te ontwikkelen voor de nieuwe Net-werkruimten.
